14 Şubat 2015 Cumartesi

ÖZGECAN ASLAN...


Merhaba.
İnanın bu bloğa ''Bu Kez Ciddiyim'' etiketiyle yazı paylaşmaktan nefret ediyorum. Zaten bu nedenle olabildiğince az ve öz yazarak çekip gitme telaşına düşüyorum böylesi anlarda. Çünkü dünya kirli bir yer ve olanları yazdıkça rahatlamak bir yana, insanlığa olan öfkemden daha fazla ötekileşmeye başlıyorum...

Kendi otokontrol mekanizmasını oluşturamamış insanlarla bir arada yaşamaya ''mecbur'' bırakılıyoruz. Nasıl mı?

  • ''Annen bile olsa diz kapağının üstü tahrik eder.''
  • ''Küçük kız çocuklarıyla evlenmek helaldir.''
  • ''6 yaşından büyük kızları kucağınıza oturtmayın. Tahrik olursunuz.''
  • ''Örtünmeyen kadın perdesiz eve benzer.''
  • ''Kadınlar erkekleri tahrik ediyor. Dinlerinden döndürüyor. Onlara günah işletiyorlar.''
  • ''Erkeğin elinin kiridir kadın.''
  • ''Kadın açık değil mi? Tahrik etmiştir kesin.''
Daha yazmama gerek var mı?! Bir kadına şiddet yolu ile ulaşmaya çalışan ve tecavüz etmeyi kendine verilmiş bir ''hak'' olarak gören sözüm ona erkekler yüzünden nice Özgecan'lar ölüyor... Kimi zaman töre, kimi zaman da namus adı altında kadına yönelik şiddet meşru kılınıyor bu ülkede. Hor görülmeye, şiddete ve zorla kapatılmaya maruz kalan kadınlarımız ise alışılmış çaresizlikleriyle korku içinde yaşamaya çalışıyorlar... Velhasıl kelam; insan olmayı öğrenemedik gitti be sevgili okuyucu... İnsan olmanın erdemini öğreneceğimiz yerde bastırılmış cinsellik ve şiddet arzumuza yenik düştük. Toplumsal birliği ve beraberliği öğreneceğimiz yerde seksist yaklaşımlarla tabuların altında ezildik. 

Son sözüm de sözüm ona kadınlara kadınlığı öğretmeye çalışan densizlere gitsin!

Kadına ''örtün'' diyeceğine nefsini terbiye edebilseydin, kadını bir et parçası olarak görmeseydin, kadını bu dünyada sana hizmet etmek için gönderilmiş bir köle zannetmeseydin, kadını bir mal veya kazanılmış bir hak olarak görmeseydin, çocuğunu daha yolun başında ''göster oğlum pipini amcalara'' diye büyütmeseydin, doğmuş kızından utanmasaydın, her şeyden önce insana saygı duyabilseydin, bence bugün Özgecan ve onun gibiler için ağlamıyor olurduk!